Bouwen in Serie: constructie en context

Bouwen in Serie: constructie en context

 

Jan Sterenberg, geboren 1923 in Groningen, studeerde van ’41 tot ’43 in Delft maar kon pas na de oorlog zijn studie afmaken. Hij startte zijn architectenbureau in 1951. Op uitnodiging van de gemeente Emmen vormde hij in 1965 met nog enkele andere architecten de Architectengroep Emmerhout, die een heel nieuw wijkconcept ontwikkelde en waarvoor Sterenberg en passant het woonerf uitvond. En dat hebben we geweten in Nederland, en ver daarbuiten

Vanuit het kleine kantoor in Ter Apel groeide in de jaren ’70 zijn architectenbureau razendsnel uit tot een groot, landelijk bekend architecten- en ingenieursbureau. Overal in Nederland heeft hij sindsdien zijn sporen als woningbouwer nagelaten. Jan Sterenberg was een bevlogen volkshuisvester, die vond dat ‘onder dak brengen’ niet goed genoeg was. Hij wilde mensen de mogelijkheid bieden om te wonen. En wonen was in zijn ogen een actieve en creatieve bezigheid. Daarom betrok hij bewoners bij het ontwerpproces en gaf ze de gelegenheid om, voor zover dat mogelijk was, hun eigen woningindeling te kiezen.

In 1977 werd hij hoogleraar Seriematige woningbouw aan de T.H. in Delft. In 1993 ging hij met emeritaat. Na de teloorgang van het bureau in 1983 en zijn benoeming tot hoogleraar heeft Jan Sterenberg zich ingezet voor wat nu, mede dankzij hem, Museum Klooster Ter Apel is. Het is daarom niet voor niets dat dit museum nu de eerste tentoonstelling over het werk van Noordelijke architect Jan Sterenberg zal herbergen.

Deel deze pagina